Ti m’thirre natën vonë.
Zëri yt u thye n’telefon.
Një: “Jam mirë”, që s’ta besoj.
Se njoh frymën, kur rënkon.
 
M’thu’: “S’ka gjë”,
Po sytë po flasin.
Ti dridhesh,
Unë po digjem prap’.
Mes fjalëve që po na rrëshkasin,
Rri një e vërtetë që s’e them dot.

Na na na!
Zemra po t’thërret.
Na na na!
S’të le me ik’ përjetë.
Kur botën e ke ftohtë,
E ke rand’
Ti kthehu te un’
Ti kthehu te un’ prapë.
 
Na na na!
Mos ma mbyll atë derë.
Na na na!
S’jemi veç një herë.
Na na na!
Më ndje në çdo hap.
Kur bie,
Të kap.

S’ka mbet asgjë pa t’përmend.
Dhoma bosh, ku fle kujtimi yt.
Hapat e tu në shkallë i ndjej
Dhe rri zgjuar
Ti s’po vjen kurrësesi.

M’thu’ harrom’.
Po zemra s’di,
Si me u shtir’ si të mos dojë.
Në çdo fotografi,
Sa herë qesh ti,
Si një lot në sytë e tu pikoj.

Na na na!
Zemra po t’thërret.
Na na na!
S’të le me ik’ përjetë.
Kur botën e ke ftohtë,
E ke rand’
Ti kthehu te un’
Ti kthehu te unë prapë.
 
Na na na!
Mos ma mbyll atë derë.
Na na na!
S’jemi veç një herë.
Na na na!
Më ndje në çdo hap.
Kur bie,
Të kap.

Nëse bota t’bëhet shumë e madhe,
Unë rri këtu n’cep t’shpirtit tënd.
Nëse t’humbet zani mes rrëmujës, dëgjo,
Se jam unë, jam unë, tuj’ t’thirr më fortë!!!

Na na na!
Zemra po t’thërret.
Na na na!
S’të le me ik’ përjetë.
Kur botën e ke ftohtë,
E ke rand’
Ti kthehu te un’
Ti kthehu te unë prapë.
 
Na na na!
Mos ma mbyll atë derë.
Na na na!
S’jemi veç një herë.
Na na na!
Më ndje në çdo hap.
Kur bie,
Të kap.