Me kthetra tuat m’i ke lon’.
Në buzë do shenja m’i ke lon’.
E me to jetoj.
Ty më kujtojnë.

Unë e di, se sa, sa faje ke,
E ti me një trup tjetër,
mua po ma merr,
jetën ma merr.

Frymën mbaj – frymën mbaj.
Para teje veten shaj.
Zemrën shaj.

Maska jote më ka vra’.
Më ka vra’.
Nuk të fal.

Ti mëkatar.
Zjarri le ta marrë!
Merri lotët t’i kam fal’.
Unë t’i kam fal’ – Unë t’i kam fal’.
E jotja s’jam. Nuk jam.
Nuk jam.

Një altar – Dy të marrë.
A ka fe, lutjet të t’i mbajë? Eh…
Ah, dashni’…marre je.
Akull zemrën pse ma le?
Edhe ëngjëjt qajnë për ne?
. . .
Frymën mbaj – frymën mbaj.
Para teje veten shaj.
Zemrën shaj.

Maska jote më ka vra’.
Më ka vra’.
Si të t’fal?
Si të t’fal?
Si të t’fal?

Ti mëkatar.
Zjarri le ta marrë!
Merri lotët t’i kam fal’.
Unë t’i kam fal’ – Unë t’i kam fal’.
E jotja s’jam. Nuk jam.
Nuk jam.