Një ditë më shumë
Venitem unë
Nuk di ta gjej një pse…

Sa netë pa gjumë!
S’ja vlejtën kurrë.
E fshive fjalën “ne”.

Pak, pak aromën,
Pak, pak e mbaj nën lëkurë.
S’e harroj kurrë.
. . .
Si era,
Përqafon një çast, e më lëshon.
Shija jote e hidhur më helmon.
Harromë.

Si era,
Herë më vjen furtunë, herë më qetëson.
Vetëm dashuria nuk mjafton.
Harromë.
. . .

Kur mendova se gjeta shpirtin tim binjak,
I thërmove të gjitha, e u zhduke pa fjalë.
Pse ti ikën e vjen, se era më kthen,
Kujtimet që lamë pasx

Unë jetoja përralla.
Thoje: “Botën ta fal”.
Edhe gdhendnim në yje
Ëndrrat tona me radhë.

Asgjë më nuk kam.

. . .
Si era,
Përqafon një çast, e më lëshon.
Shija jote e hidhur më helmon.
Harromë.

Si era,
Herë më vjen furtunë, herë më qetëson.
Vetëm dashuria nuk mjafton.
Harromë.