Ti po qesh,
Kohën e ndaloj,
Të jetoj përgjithmonë këtë fragment.
Flas për gjëra krejt të vogla,
Se ti fsheh
Dashni që ta merr frymën.

Hajde, afrohu pak më shumë,
Pak nga ti, pak nga unë,
Se pa ty s’jam mirë,
S’jam mirë,
Se zemra jote po më thërret.
. . .
Si dje dhe sot,
Unë prapë të dua,
E prapë të dua.
Sado
Fjalët lëndojnë,
Faljet mungojnë,
Ne do vazhdojmë,
Si mish e thua.

Çkado që ndodh,
Nëse memoria t’humbet
S’më humbet mua.
Zemra don atë që don,
E rizgjon,
mjafton ti të thuu:
“Të dua”
. . .
Se nuk ka dashuri në botë,
Që s’bën gabim e s’të fal lotë,
Që s’ka lënduar asnjëherë.
Universit i bën derë.

Hajde, afrohu pak më shumë,
Pak nga ti, pak nga unë,
Se pa ty s’jam mirë,
S’jam mirë,
Se zemra jote po më thërret.
. . .
Si dje dhe sot,
Unë prapë të dua,
E prapë të dua.
Sado
Fjalët lëndojnë,
Faljet mungojnë,
Ne do vazhdojmë,
Si mish e thua.

Çkado që ndodh,
Nëse memoria t’humbet
S’më humbet mua.
Zemra don atë që don,
E rizgjon,
mjafton ti të thuu:
“Të dua”
. . .
Ty të dua.
Shumë te dua.
Çkado që ndodh,
Nëse memoria t’humbet
S’më humbet mua.
Zemra don atë që don,
E rizgjon,
mjafton ti të thuu:
“Të dua”