Errësirën mos ma zgjo…
E lashë diellin të ndriçojë.
Të më mbrojë.

Dhe sa yje, do kalojnë,
Një dëshirë të ma plotesojnë?
Të jetoj.
. . .
Asnjë lutje, s’e mban emrin tënd, jo
Në dhomen time, hije s’ka mo’
T’i kam falur, unë shenjat, kujtimet,
Në sytë e mi terrin më nuk e shoh.
. . .
Dielli frymën do ma falë.
Dielli lotët do m’i thajë.
E nga hiri një ditë do jetoj.
Brenda meje një dritë do agojë.

Dielli frymën do ma falë.
Dielli lotët do m’i thajë.
Nuk kam frikë unë pa ty të jetoj.
Nuk kam frikë, se dielli do agojë.
. . .
Asnjë lutje, s’e mban emrin tënd, jo
Në dhomen time, hije s’ka mo’
T’i kam falur, unë shenjat, kujtimet,
Në sytë e mi terrin më nuk e shoh.
. . .
E nëse fati me ty do më takojë,
Një rreze drite do ta jap nga vetja.
A po e sheh, si pa ty unë ndriçoj?
A po e sheh, si ndriçoj?
. . .
Dielli frymën do ma falë.
Dielli lotët do m’i thajë.
E nga hiri një ditë do jetoj.
Brenda meje një dritë do agojë.

Dielli frymën do ma falë.
Dielli lotët do m’i thajë.
Nuk kam frikë unë pa ty të jetoj.
Nuk kam frikë, se dielli do agojë.