Edhe ky mëngjes pa ty më zgjoi.
As në ëndërr nuk të përqafoj.
Lotët s’e pranojnë një lamtumirë.
Nuk më prek – Jo nuk jam me ty.
. . .
Harrove ti se ishe jeta.
Pa frymën tënde mbeta – mbeta.
Me një më fal, ma merr dot dhimbjen,
Që kam për ty?

Harrove ti se ishe jeta.
Ama gjithmonë del e vërteta.
Se t’i kam lënë aty kujtimet.
Bashkë me gabimet.
Ta dije…
. . .
Këtë vetmi në zemër si ta mbaj?
Para hijes tënde nuk do qaj.
A ke shpirt të duash, sa unë ti?
Dhe sa ditë, do kalojnë pa ty?
. . .
Harrove ti se ishe jeta.
Pa frymën tënde mbeta – mbeta.
Me një më fal, ma merr dot dhimbjen,
Që kam për ty?

Harrove ti se ishe jeta.
Ama gjithmonë del e vërteta.
T’i kam lënë aty kujtimet.
Bashkë me gabimet.
Ta dije…
. . .
A ke shpirt të duash sa unë ti?
Dhe sa ditë do kalojnë pa ty?
Këtë vetmi në zemër, si ta mbaj?
Para hijes tënde nuk do qaj.
. . .
Ti kam lënë aty kujtimet.
Bashkë me gabimet.
Ta dije…