I kam numëruar
Ditët, që kur je larguar.
Ti je kalendar që datat nuk i kthen.

I kam rilexuar
Gjithë mesazhet që t’kam shkruar.
Sa pak zemër kishe ti,
që i sheh, e nuk m’i kthen!

Harroje orën 7.
Pa fat, unë, e pa fat.
Këputur si një lule, por e thatë.
. . .
Unë xhaketën tënde do ta vesh,
Që të më kujtojë sa m’ke bërë keq.
E kur të kem ftohtë sikur atëherë,
Në xhaketë, tradhtisë do t’i marr erë.

Unë xhaketën tënde do ta vesh,
Që të më kujtojë sa m’ke bërë keq.
E kur të kem ftohtë sikur atëherë,
Në xhaketë, tradhtisë do t’i marr erë.
. . .
M’i kanë thënë të gjitha.
S’i dëgjoja, e bërtisja.
Ai më do vetëm mua,
s’më gënjen.

Harroje orën 7.
Pa fat unë, e pa fat.
Këputur, si një lule, por e thatë.
. . .
Unë xhaketën tënde do ta vesh,
Që të më kujtojë sa m’ke berë keq.
E kur të kem ftohtë sikur atëherë,
Në xhaketë, tradhtisë do t’i marr erë.

Unë xhaketën tënde do ta vesh,
Që të më kujtojë sa m’ke berë keq.
E kur të kem ftohtë sikur atëherë,
Në xhaketë, tradhtisë do t’i marr erë.