Ëndërr
Dhe gjithë ato plagë që m’i sjell.
Ti vjen, në sytë e mi shfaq,
Atë që nuk ka më vlerë.

Jo, mos u kthe.
Si uragan më le pas.
. . .
Gjendem e etur,
por nuk ka mbarim kjo jetë,
e cila shfaq atë që ti kurrë nuk e pret.
. . .
Lind një diell, një varg, një këngë, një ide. Bardhësi.
Si uragan më le pas.
. . .
Ëndërr,
në ditët e errëta më merr,
më lundron në ftohtësi,
mes stuhisë që nuk po mbaron.
. . .
Ti kthehesh, por unë nuk arrij të t’shikoj.
Fjalët peshojnë më shumë në këtë botë.
. . .
Endërr…
Mos u kthe…
Si uragan më le pas.
. . .
Kur bota humbet fillin, por ti e kthen, ti vjen
Në syte e mi shfaq, atë që unë quaj jetë.
Ëndërr…