Koha rrjedh, si uji lumë,
E çdo gjë ma turbullon.
Gurët përzien brenda tek unë.
Nuk më pret, nuk më mbron.
. . .
Le të marrë ajo ç’të dojë.
Le të marrë dhe trupin tim.
M’i merr netët, m’i fsheh stinët.
Nuk ma merr dot dashurinë.

Le të marrë ajo ç’të dojë.
Le të marrë dhe trupin tim.
M’i merr netët, m’i fsheh stinët.
Nuk ma merr dot dashurinë.
. . .
Koha shkel orët e mia
Pa u kthyer, pa u ndal’.
S’i shëroh plagët, e dija
Zemërthyer, zemërvrarë.
. . .
Le të marrë ajo ç’të dojë.
Le të marrë dhe trupin tim.
M’i merr netët, m’i fsheh stinët.
Nuk ma merr dot dashurinë.

Le të marrë ajo ç’të dojë.
Le të marrë dhe trupin tim.
M’i merr netët, m’i fsheh stinët.
Nuk ma merr dot dashurinë.
. . .
Koha rrjedh në gishtat e mi,
Si rëra që nuk ndalet kurrë.
Koha rrjedh në gishtat e mi,
Si era që prek lëkurë.
. . .
Le të marrë ajo ç’të dojë.
Le të marrë dhe trupin tim.
M’i merr netët, m’i fsheh stinët.
Nuk ma merr dot dashurinë.

Le të marrë ajo ç’të dojë.
Le të marrë dhe trupin tim.
M’i merr netët, m’i fsheh stinët.
Nuk ma merr dot dashurinë.