STROFA. 1:
Zhduku edhe merre,
Merre ta kam fal’.
Zemrën ti ma theve,
Si të ishte xham.

Shpirtin tim e shkele.
Mbete kalimtar.
Më rrënove copa – copa.
Syrin pse le gjallë?

STROFA. 2:
Ku mbeti fjala?
Fjalë ti nuk ke.
Ku mbeti nata?
Natë ti veç më dhe.

Mali me malin,
nuk puthen kurrë.
Ah…ky grusht,
Ta bëja gur.

REFRENI:
Merre rrugën.
Vetëm shko.
Mos u kthe, shumë mirë të njoh.
Merre veten gënjeshtar.
Lidhe jetën edhe merre.

STROFA. 3:
E pyes veten time:
“Do bëja si dje?”
E dehur pas teje.
Pa ditur një pse?

E mbytur në pritje,
E dëshpërime.
E djegur nga dielli i jetës sime.

STROFA. 4:
Shpirtin ma shkele,
Ti kalomtar.
Ma bëre copa – copa
Dhe prapë mbeta gjallë.
Natën ti më mbyt, e ditën qan për ne.
A ka fjalë të të mbrojë?
Nuk e di si fle.

Ah, ky grusht, të bëhej gur,
Jo ty nuk të vret.
Ah, ka një Zot lart,
Shpirti më bërtet!!!

REFRENI:
Merre rrugën.
Vetëm shko.
Mos u kthe, shumë mirë të njoh.
Merre veten gënjeshtar.
Lidhe jetën edhe merre.