E doja si e marrë,
e marrë, e marrë,
Por nuk e tregoja.

Vetëm unë e di, un’ e di,
Sa e adhuroj,
E adhuroja.
. . .
Disa dashuri jo, jo, nuk tregohen.
I jetojmë ne në shpirt,
vetëm në shpirt.

Kurrë nuk vdesin.
Kurrë jo, jo.
Kurrë nuk vdesin, jetojnë aty.
. . .
Lamtumira nuk je ti.
Je e ëmbla ime dashuri.
Ti je platoni, por jo vetmi.

E di. E di.
E pamundur,
Je e vetmja
Do mbetesh ti.

Lamtumira jo, jo, nuk je ti.
E di. E di.
Jo, jo as vetmi.
E di.
Je ti magji.
Si në ëndërr jam.
Në ëndërr jam.
Jam.
Jam.
. . .
Na, na, na, na…
Kurrë nuk vdesin.
Kurrë, jo, jo.
Kurrë nuk vdesin.
Jetojnë aty.
. . .
Lamtumira nuk je ti.
Je e ëmbla ime dashuri.
Ti je platoni, por jo vetmi.

E di. E di.
E pamundur,
Je e vetmja
Do mbetesh ti.

Lamtumira jo, jo nuk je ti.
E di. E di.
Jo, jo as vetmi.
E di.
Je ti magji.
Si në ëndërr jam.
Në ëndërr jam.
Jam.
Jam.