Në një varkë pa vela lundroj.
Dashuria mbet’, si një lojë.
Ai, ai…gënjeu.

Edhe sot kur atë e mendoj,
Tjetërsohem, nuk jam më njësoj.
Ai, zemrën rrëmbeu.
. . .
Ku je sot?
Me le ti vetëm lot.
Se jetën time, nuk ta dhuroja dot.

E në distancë, jetojmë gabimet tona.
Ti mos u kthe,
Se sot është vonë.
. . .
Botën time, e thërrmoje.
Se kupton, ku vret një dashuri.
Akull zemrën, si ma ngrive!
Edhe pse të doja si njeri.
. . .
E verber, si jetoja!
Nuk dija ç’ishe ti.
Sa doja të t’harroja.
Mbaroi kjo histori.

Veten e dënoja.
A është kjo dashuri?
Zemër ku je ti – je ti?
Zemër ku je ti – je ti?
. . .
Ku je sot?
Me le ti vetëm lot.
Se jetën time, nuk ta dhuroja dot.

E në distancë, jetojmë gabimet tona.
Ti mos u kthe,
Se sot është vonë.
. . .
Botën time, e thërrmoje.
Se kupton, ku vret një dashuri.
Akull zemrën, si ma ngrive!
Edhe pse të doja si njeri.
. . .
Botën time, e thërrmoje.
Se kupton, ku vret një dashuri.