Dikur, si një kështjellë e fortë.
Dikur, nuk ndieja ftohtë.
Mungon ajo melodia,
Nuancat plot me zjarr.
Ajo që gjithmonë njihja.
Ajo që shkrin acar.

Veten kam dhe një oqean nuk më ndan,
Nuk më rrëzon asnjë murlan.

Kam vetëm Zotin dëshmitar,
Që ma kthen lotin në armë.
Superfuqi, unë edhe ti.
Do e përmbysim këtë stuhi.

Ka kohë që nuk po ndjej,
Ndjesi që e urrej.
Ca lotë të brishtë rrëshqasin,
Dhe nuk prodhojnë asgjë.
Demona po trokasin,
Por unë jo s’do t’i lë.

Veten kam dhe një oqean nuk më ndan,
Nuk më rrëzon asnjë murlan.

Kam vetëm Zotin dëshmitar,
Që ma kthen lotin në armë.
Superfuqi, unë edhe ti.
Do e përmbysim këtë stuhi.

Kam vetëm Zotin dëshmitar,
Që terrin do ta ndez në zjarr.
Superfuqi, unë edhe ti.
Jo, nuk më le shenjë kjo stuhi.

Jo, nuk më le shenjë kjo stuhi.