Sa shumë rrugë kamë përshkruar këtë natë
Dhe ora po më duket sa e gjatë.
Ca pika shiu fytyrës i ranë.
Kjo natë e bukur me dikë më ngjan.

Sa shumë rrugë kamë përshkruar këtë natë
Dhe ora po më duket sa e gjatë.
Ca pika shiu fytyrës i ranë.
Kjo natë e bukur me dikë më ngjan.
. . .
Po më ngjason me ty, se ndoshta ti nuk je.
Mungesa jote nga pas më ndjek.
Dhe dije se nuk jam, aspak e qetë.
Në mes të shiut dikush po të pret.
. . .
Mes dritave të qytetit po të kërkoj unë ty.
Herë fiken, e herë ndizen prandaj s’dukesh ti.
Lajmin e keq unë sonte, po e ndaj me ty.
Ndjehem shumë e vetmuar këtë natë me shi.

Mes dritave të qytetit po të kërkoj unë ty.
Herë fiken, e herë ndizen prandaj s’dukesh ti.
Lajmin e keq unë sonte, po e ndaj me ty.
Ndjehem shumë e vetmuar këtë natë me shi.
. . .
Sa shumë zëra dëgjohen nga larg.
Mes errësirës ndihesh e pa fat.
Druaj ta dua sonte këtë vetmi,
Se ndoshta diku mund të shfaqesh ti.
. . .
Po më ngjason me ty, se ndoshta ti nuk je.
Mungesa jote nga pas më ndjek.
Dhe dije se nuk jam, aspak e qetë.
Në mes të shiut dikush po të pret.
. . .
Mes dritave të qytetit po të kërkoj unë ty.
Herë fiken, e herë ndizen prandaj s’dukesh ti.
Lajmin e keq unë sonte, po e ndaj me ty.
Ndjehem shumë e vetmuar këtë natë me shi.
. . .
Nata bie dhe nuk ka asnjë kuptim,
të jem prapë e trembur nga kjo errësirë.
Dita vjen me dritën bashkë edhe me shpresën,
për një moment më të mirë.

Herë fiken, e herë ndizen prandaj s’dukesh ti.